تو کجای عالم خوابیده بودی که من را
سیل تنهایی با خودم می برد. درست کجای جهان ایستاده بودی وقتی که حتی خورشید با سایه ام لج کرده بود. چند بار مرا دیدی و رفتی وقتی که من کوره ی آتش عشقت بودم. به کدام دیوار آجری تکیه میدادی درست آن لحظه ای که دیوارهای بین مان را میخواستم خراب کنم. صدایت را به کدام مرد عالم میدادی و هنوز خبر نداشتی شاهزاده که هستی.
نویسنده : سارا کریمیپور
بازدید : <-PostHit->
تاريخ : دوشنبه
21 خرداد
1397 ساعت: 21:23